Storythai

ผิดมั้ยที่ฉันจะเหงา
แต่ทำไมทุกคนที่เข้ามา
มาเพื่อหวังผลประโยชน์

บอกว่าคิดถึง
แต่หายหน้าไปไหน
วันเกิดก็ไม่มาหา
โทรไปก็ไม่โทรกลับมา
ทักทายยังไงก็ไม่เจอ

ฉันเหงา เหงามากรู้ไหม
มีคนที่ที่รักเราแต่ทำไม
เรากลับไม่รู้สึกอย่างที่เขาต้องการ

คนที่เรารู้สึกดี
กลับเป็นคนที่เราต้องวิ่งตามหา
เหมือนเอาเนื้อมาล่อให้เราวิ่งมา
แต่แล้วก็แว๊บ . . . .หายตัวไป

ฉันคอยบอกตัวเองว่าพอเถอะนะ
แต่ทำไมมันก็ยังทำไม่ได้
วิ่งจนเหนื่อยทั้งกายและทั้งใจ
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่กลับมาอยู่ดี

บอกกันอยู่ได้ว่าคิดถึง
แต่เคยแสดงให้รู้กันบ้างไหม
คนอย่างฉันก็ต้องการการเอาใจ
ไม่ใช่แค่คำหวานจากปากเธอ

พอตอนนี้ไม่รู้หายตัวไปไหน ไม่บอกสักคำว่าจะไป หรือฉันผิดอะไรบอกฉันที
เธอไม่กลับมาหากันก็ไม่ว่า แต่บอกก่อนไปจะได้ไหม ฉันจะได้รู้ว่าฉันผิดอะไร
จะแก้ไขจะได้ไม่ผิดเหมือนเดิม

อนาคตเป็นอย่างไรฉันไม่รู้ แต่ตอนนี้เท่าที่รู้คือฉันเหงา
เมื่อไหร่จะได้เจอคนของเรา ไม่ต้องเฝ้าวิ่งตามคนแบบเธอ

ตอนนี้ก็ไม่ได้วิ่งตามใคร เหนื่อยแล้ว หยุดแล้ว พอแล้ว
คนเรานี่ก็แปลกเนอะ พอเจอคนที่ใช่กลับไม่ใช่
พอมีคนที่เราใช่สำหรับเขาแต่เรากลับไม่อยากใช่สำหรับเขา
ชีวิตช่างน่าเบื่อ บางทีก็เคยคิดถึงแฟนเก่า
คนที่เราเคยทำร้ายจิตใจ เค้าทำดีทุกอย่าง
เค้าทำเพื่อเรา แต่เราก็เคยบอกเลิกเค้าไป
แต่ตอนนี้พอแล้ว เหนื่อยล้า ขอพัก ขอลองทำแบบที่เธอทำบ้าง
คงจะสนุกนะ ในเมื่อเธอทำได้ แสดงว่ามันก็ไม่น่าเบื่อ
ผู้ชายชอบทำกันนัก คงจะมีดีอะไรบ้างแหล่ะ